•••> Л. Марданова. Азькыл

* * *

Нош котькуд уй инбам ӧте дораз.
Кыске, ляке бордаз та пеймыт джаз.
Акыльтӥзы ни музъемлэн ӝожмыт кырӟанъёсыз,
Лулсэръёсме весь бичато мукетъёсыз.

Укно дуре – лэйкась пичи пыже –
Выльысь нуэ пумтэм юан коже:
Кудиз уйвӧт выйтоз монэ пумтэм мурдалае,
Кытын льӧльмыт уммен кӧлэ мынам шудэ?

Оло нош улонэ отын, вылын,
Кытын уг ӝега, шуо, Дыр но куноын,
Кытын тол-гужемен кузёяське чагыр Салкым,
Кытчы туннэ нош ик валтэ монэ тулкым.

Та дуннеын одӥг кужым – Кулон –
Чилясь диськутъёсын возтӥм лобиз толон.
Нош мон азьло сямен ик сылӥсько синьыс вылын,
Выльысь йыромыса кык дуннеос вискын.