Арлан гуртэлы
Кыдёкын мон улӥсько,
Эшъёсы татын мынам,
Нош сюлэм ялан кыске
Вордӥськем пичи гуртам.
Со корка, кытын анай
Зыбкиын монэ веттаз,
Сюрмылэм киосыныз
Песянай ялан вешаз.
Кытын мон котькуд нунал
Бызьыса потай азяз,
Ужаса бертылыкуз
Атаелэн азьвылаз.
Со корка, кытын лэсьтӥ
Нырысетӥ вамышме,
Ваньзэсты паймытыса,
Мон верай нырысь кылме.
Со садэ, кытын шудӥм
Сузэреным кыкнамы,
Турын-куарен, уоен
Шыд но ӝук «пӧзьтылӥмы».
Со гуртэ, кытын ортчиз
Вунонтэм пичи дыры,
Со гуртэ монэ кыске
Уй-нунал сюлмы-виры.
|